Floris Schreve

Floris Schreve

Over Floris Schreve
Bij deze een kleine introductie. Mijn naam is Floris Schreve, geboren te Naarden op 4 januari 1973. Ik ben opgegroeid in Twente en heb in Almelo en Hengelo op school gezeten. In 1992 ben ik naar Leiden vertrokken om kunstgeschiedenis te studeren. Ben eind jaren negentig naar Amsterdam vertrokken. Mijn studie heb ik vaak onderbroken, maar ben weer vastberaden begonnen om af te studeren. Mijn specialisme is de hedendaagse kunst van de Arabische wereld. Heb een scriptie geschreven over hedendaagse kunstenaars uit Arabische landen in Nederland (zijn vooral veel gevluchte kunstenaars uit Irak, maar er zijn er ook velen uit andere landen). Dit onderzoek heeft geresulteerd in een tentoonstelling en een catalogus ‘Saskia en Hassan gaan trouwen;Achnaton Nassar, een kunstenaar uit twee culturen (over de Egyptsche kunstenaar Achnaton Nassar, http://bc.ub.leidenuniv.nl/bc/tentoonstelling/Saskia_en_hassan/inhoud.htm) en verder een aantal artikelen en lezingen over de kunst van Irak (over hoe de moderne kunst tot ontwikkeling is gekomen, hoe deze is misbruikt voor propaganda onder Saddam en hoe het de gevluchte kunstenaars is vergaan). Gepubliceerd heb ik in Leidsschrift (http://www.leidschrift.nl/jaargang17-3.html) , Eutopia en Zemzem. Gastcolleges heb ik mogen geven op de Rietveldacademie, de kunstacademie van Arnhem en de Universiteit Leiden. Heb rond de Amerikaanse invasie in Irak meegewerkt aan diverse radio en televisieuitzendendingen, zoals ‘Beeldenstorm’, van ‘Factor’, van de IKON waarin naar Nederland gevluchte Iraakse kunstenaars vertellen over de propaganda industrie en het artistieke leven onder het regime van Saddam http://www.ikonrtv.nl/factor/index.asp?oId=924. Ook aan twee uitzendingen van het VPRO programma RAM, gewijd aan in Nederland wonende Iraakse kunstenaars: http://www.vpro.nl/programma/ram/afleveringen/14421835/items/14495412/ en http://www.vpro.nl/programma/ram/afleveringen/11032535/items/11032556/ . Ook heb ik meegewerkt aan het festival ‘Iraakse kunsten in Amsterdam’, waar uit Irak gevluchte kunstenaars, dichters en podiumkunstenaars centraal stonden (http://www.aidanederland.nl/agenda/Archief%202004-2005/Iraakse%20kunsten%20in%20Amsterdam.html).

Verder ben ik in de breedste zin geïnteresseerd in kunst en cultuur, geschiedenis, maatschappij en politiek, literatuur en muziek (klassiek, jazz, wereld en sommige pop). De globalisering van de kunsten heeft het sterkst mijn hart (vandaar mijn onderzoeksonderwerp). Heb me altijd afgevraagd waarom de kunstgeschiedenis er tot betrekkelijk recent van is uitgegaan dat de, zeker de moderne kunst, een uitsluitend westerse aangelegenheid is. Voor een half jaar ben ik stagiair geweest bij het Prins Claus Fonds, dat belangrijk werk doet in het ondersteunen van kunst en cultuur in Latijns Amerika, Afrika en Azië. Heb me in een heel ver verleden ook beziggehouden met de moderne kunst van Indiaans Amerika (vooral het werk van Jimmie Durham), dat is uitgemond in een publicatie in het tijdschrift kunsthistorische tijdschrift ‘Decorum’. De geschiedenis en de huidige positie van de oorspronkelijke bewoners van het Amerikaanse continent is sowieso een oude passie van me, nog daterend uit mijn schooltijd. Ben ook een bewonderaar van de hedendaagse schrijvers van Indiaanse afkomst N.Scott Momoday en Craig Strete.

Favoriete humor is Jiskefet, alles van Arjan Ederveen en Hertenkamp (walgelijk VPRO angehaucht). Politiek gezien zou ik me als links liberaal willen omschrijven, al stem ik in de praktijk vaak links. Een religie heb ik niet. Je zou me kunnen omschrijven als agnost/atheïst, maar heb geen enkel probleem met welke geloofsovertuiging dan ook, zolang deze maar niet fundamentalistisch, intolerant of sektarisch is (geldt ook voor levensbeschouwingen in het algemeen, zie mijn blog over de antroposofie). ‘Vrijheid Blijheid’ voor alles. Mijn intellectuele helden zijn Edward Said, Vaclav Havel, Michel Foucault en in zijn tijd Oscar Wilde. ‘Imaginary Homeland’ van Salman Rushdie (’Vaderland in de verbeelding’, in het Nederlands) vind ik een van de meest inspirende en belangrijkste teksten die ik ken. Geldt ook voor Edward Saids ‘Orientalism’ uit 1978. ‘Poging om in waarheid te leven’ van Vaclav Havel beschouw ik als een belangrijke morele inspiratiebron. Favoriete schrijvers heb ik eigenlijk eigenlijk teveel om op te noemen, kunstenaars al helemaal. Musici en componisten idem.

Ik woon midden in het bruisende en kosmopolitische, maar toch ook weer het o zo dorpse Amsterdam. Moet wel zeggen dat ik mij in toenemende mate zorgen maak over de afnemende tolerantie naar andere culturen dan de westerse. Geldt ook in zekere mate voor de tolerantie naar homoseksuelen, al ben ik daar vanuit de etnische minderheden althans, nog niet zo tegenaan gelopen. Schaam me als homo er soms een beetje voor dat sommige ’soortgenoten’ van mij uit pure angst zich laten verleiden tot de xenofobe weg. Wat was intolerantie ook al weer, of moet intolerantie met intolerantie beantwoord worden? Van zg autochtone, hoogopgeleide Nederlanders heb ik persoonlijk meer homofobie mogen meemaken, dan van die ‘allochtonen’, al wil ik best begrijpen dat de persoonlijke ervaring vaak de mening sterk kleurt. Heb om die reden zeker respect voor Ayaan Hirsi Ali al ben ik het meestal niet met haar eens en vind ik dat ze te ver doorslaat. Maar laten we onszelf niet op een ‘verlicht voetstuk’ plaatsen met als enige reden om op de etnische minderheden of de moslims af te geven. ‘Verlichtinsfundamentalisme’ als dekmantel voor onversneden xenofobie. Bij deze is mijn standpunt over de Verdonkjes, de Wildersjes, maar zeker ook de Fortuyntjes van deze wereld meteen duidelijk.

Niet voor niets zullen mijn bijdragen vooral over bovenstaande onderwerpen gaan. Verder zal ik ongeneerd van dit platform gebruik maken om alles het web op te slingeren waar ik zelf zin in heb. Of het ook lezers trekt zie ik wel. Je kunt me ook vinden op hyves http://florisschreve.hyves.nl/

97imspqe6c